cezarywielgus.pl

Ładuję

Pułapki kompleksowego porozumienia inwestycyjnego między Chinami a UE

Pułapki kompleksowego porozumienia inwestycyjnego między Chinami a UE

30 grudnia przywódcy z Brukseli i Pekinu osiągnęli porozumienie w sprawie nowego kompleksowego porozumienia inwestycyjnego między Chinami a UE (CAI). Po siedmiu latach negocjacji transakcja ma zapewnić UE większy dostęp do rynku w Chinach w sektorach takich jak służba zdrowia, chemikalia, pojazdy elektryczne i telekomunikacja. Zwolennicy twierdzą, że wzmocni ochronę prawną inwestycji UE w Chinach, wyeliminuje limity kapitałowe i ograniczenia ilościowe, złagodzi wymogi dotyczące wspólnych przedsięwzięć oraz zwiększy przejrzystość na rynku chińskim herunterladen.

To wszystko brzmi dobrze. Dlaczego zatem CAI spotkał się z poważną dezaprobatą w Indiach i Stanach Zjednoczonych, a także w samej Europie? Istnieją dwie szerokie linie krytyki.

Po pierwsze, niektórzy eksperci są sceptyczni, że umowa przyniesie znaczne korzyści gospodarcze większości stolic europejskich lub będzie stymulować wiele reform w Chinach. Każdy członek UE, z wyjątkiem Irlandii, miał już dwustronny traktat inwestycyjny z Chinami. Nawet jeśli rozsądne jest oczekiwanie pewnych korzyści ekonomicznych w niektórych wybranych sektorach, jest mało prawdopodobne, aby Pekin pozwolił unijnym firmom na kwestionowanie pozycji rynkowej któregokolwiek z czołowych przedsiębiorstw państwowych sudden strike 2 kostenlos downloaden deutsch.

Jeden z amerykańskich ekspertów opisał umowę, na czele której stanęła niemiecka kanclerz Angela Merkel, jako „ zaprojektowaną głównie z myślą o zadowoleniu kilku niemieckich międzynarodowych firm ”. A w czasie, gdy wiele stolic w Europie budzi rosnące obawy o chińskie inwestycje ze względów bezpieczeństwa narodowego, CAI niewiele robi, aby złagodzić ryzyko inwestycji z Chin.

CAI podobno otrzymało krytyczny impuls w grudniu, kiedy Chiny udzieliły „znaczącego ustępstwa”, wyrażając zgodę na lepsze przestrzeganie międzynarodowych standardów pracy i zwiększenie wysiłków w walce ze zmianami klimatycznymi fotos downloaden niet iphone. Jednak osiągnięcia Pekinu budzą niewielkie zaufanie do skuteczności niewiążących zobowiązań w zakresie praw człowieka, pracy i środowiska. Wielokrotnie i względnie bezkarnie Chiny pomijały dobrowolne dwustronne i wielostronne zobowiązania w tych obszarach.

Podoba Ci się ten artykuł? Kliknij tutaj, aby zasubskrybować i uzyskać pełny dostęp. Tylko 5 dolarów miesięcznie.

Przed podpisaniem CAI urzędnicy Unii Europejskiej mogli najpierw skonsultować się z Włochami, które podpisały Memorandum of Understanding Inicjatywy Pasa i Szlaku (BRI) z Pekinem w 2019 r. Jako pierwszy kraj „G-7”, który w swoim czasie poparł BRI, Chińska inicjatywa spotkała się z powszechną międzynarodową krytyką, a Włochy dały ważny impuls reputacyjny podpisanej inicjatywie prezydenta Xi Jinpinga total commander ftp. Prawie dwa lata później udało się zrealizować niewiele chińskich inwestycji, a „bezprecedensowe” chińskie zobowiązania w zakresie praw człowieka i reform pracowniczych pozostają pustymi obietnicami.

Bardziej potępiające linie krytyki dotyczą jednak kontekstu geopolitycznego CAI i godnego pożałowania czasu. Stany Zjednoczone i UE właśnie rozpoczęły nowy dialog mający na celu koordynację podejść do Chin w październiku 2020 r. Tydzień przed CAI, kiedy administracja Bidena przygotowuje się do objęcia urzędu w Waszyngtonie, Jake Sullivan, doradca ds. Bezpieczeństwa narodowego, napisał na Twitterze do administracji „z zadowoleniem wczesne konsultacje z naszymi europejskimi partnerami w sprawie wspólnych obaw dotyczących chińskich praktyk gospodarczych ” herunterladen.

Nagła elastyczność i pośpiech Pekinu, by sfinalizować porozumienie przed końcem roku, wyraźnie miały na celu zapobieżenie perspektywie ściślejszej koordynacji między USA a UE. Bruksela zobowiązała się do tego i chociaż Pekin dotrzyma niektórych zobowiązań sektorowych, korzyści te prawdopodobnie bledną w porównaniu z niespełnionymi obietnicami i strategiczną przewagą, którą Europa oddała.

Europejscy dyplomaci często krytykowali administrację Trumpa za jednostronne podejście do skarg handlowych z Chinami. Prezydent Donald Trump powinien był skonsultować się z partnerami i sojusznikami USA, jak twierdzą, w dążeniu do bardziej skoordynowanego podejścia. Kiedy nadchodząca administracja USA sygnalizuje zamiar tego właśnie uczynienia, Bruksela wybrała własną formę jednostronności – z wyjątkiem tego, że zamiast próbować nałożyć koszty na Chiny, dąży do większego dostępu do rynku.

Czas CAI jest szczególnie rozczarowujący dla Indii. Obecnie tysiące indyjskich żołnierzy bierze udział w napiętym militarnym starciu z Armią Ludowo-Wyzwoleńczą na linii rzeczywistej kontroli w temperaturze minus 30 stopni Celsjusza w Himalajach.

Opierając się w 2020 roku zdecydowanie przeciwko asertywności Chin, w tym zakazaniu setek chińskich aplikacji ze względów bezpieczeństwa i odmowie podpisania umowy handlowej RCEP, częściowo z powodu obaw o chińskie praktyki handlowe, Indie miały nadzieję, że społeczność międzynarodowa zwiększy presję na Pekin. UE postąpiła odwrotnie i dla Indii płynie z tego lekcja. Jak martwi się Samir Saran z Indii , Europa „osłabiła swoją rękę, skąpiła swoje własne wartości i osłabiła pozycję swoich przyjaciół i sojuszników”, podczas gdy UE „przechodzi od„ wartości ”do„ wyceny ””.

Rzeczywiście, jest to szczególnie niecelowy czas, aby UE zerwała szeregi z innymi demokracjami i zapewniła Chinom zwycięstwo dyplomatyczne. Pekin stoi w obliczu rosnącego międzynarodowego potępienia za swoją dyplomację „wilczego wojownika”, brak przejrzystości w odniesieniu do pandemii COVID-19 i coraz bardziej wojownicze podejście do szerokiego zakresu spornych kwestii polityki wewnętrznej i zagranicznej: od Hongkongu po Tajwan oraz od od Morza Południowochińskiego do Xinjiangu.

Ponieważ Chiny starają się przetrwać międzynarodową reakcję, stawiają na jeden prosty fakt: zagraniczne stolice mogą w nieskończoność organizować protesty dyplomatyczne, ale ostatecznie każdy chce zarabiać. Wydaje się, że UE jest zdeterminowana, by udowodnić Pekinowi rację.

Chiny wolą nie pozostawać same. Dlatego zainwestował tak dużo energii w dążenie do rozłamu między członkami ASEAN i w samej Europie. Teraz próbuje zapobiec większej koordynacji między największymi światowymi demokracjami – w tym Quad, UE i podobnie myślącymi partnerami, takimi jak Kanada, Nowa Zelandia i Wielka Brytania – w kwestiach, w których cieszą się znaczną strategiczną zbieżnością, od inwestycji i handlu po prawa człowieka , cyberbezpieczeństwo i wolność nawigacji. Nie tylko okazuje się sukcesem, ale Pekin zabezpiecza swoją nagrodę ze znaczną zniżką w zamian za niejasne lub puste zobowiązania i marginalne ustępstwa gospodarcze.

Jak twierdzi Theresa Fallon: „Nawet jeśli CAI nigdy nie zostanie podpisane… lub jeśli nigdy nie zostanie wdrożone, Chiny już odniosły zwycięstwo”. Jednak ta wygrana jest niepełna: CAI nie jest jeszcze zakończona. Parlament Europejski i państwa członkowskie muszą jeszcze sfinalizować i ratyfikować porozumienie, zanim wejdzie ono w życie, a wielu europejskich przywódców parlamentarnych już teraz wyraża sprzeciw. Nadal jest czas, aby ponownie rozważyć tę nierozważną umowę inwestycyjną.